Wat nu te zien is in het Egyptisch Museum in Caïro

Eerst: wat hier niet is

Twee dingen die elke oudere reisgids bovenaan de lijst zet, zijn verdwenen. Het gouden masker van Toetanchamon en de overige schatten uit zijn graf bevinden zich nu in het Grand Egyptian Museum bij de piramides van Gizeh, dat op 1 november 2025 volledig opende. Op 3 april 2021 vertrokken de koninklijke mummies naar het Nationaal Museum van de Egyptische Beschaving in Fustat. Sommige tourbeschrijvingen op boekingssites beloven beide nog steeds in Tahrir, dus plan uw bezoek daar niet omheen. Wat overblijft is nog altijd een van de grote collecties van oud-Egyptische kunst, en het ministerie vermeldt de huidige hoogtepunten op zijn eigen pagina, die deze gids hieronder volgt.

Hoe het gebouw is ingedeeld

Het museum heeft twee hoofdverdiepingen. Volgens Wikipedia vullen grote stenen werken zoals beelden, reliëfs en architectuurfragmenten de begane grond, ruwweg in chronologische volgorde. Kleinere werken, waaronder papyri, munten, textiel, doodskisten en sieraden, bevinden zich boven. De zalen komen uit op een lange, hoge centrale hal, en de zijkamers worden verlicht door hoge ramen. The National meldde in november 2025 dat de begane grond opnieuw was ingericht nadat de stukken van Toetanchamon waren vertrokken, dat er luiken op de lange ramen waren aangebracht om de voorwerpen tegen zonlicht te beschermen, en dat er uitgebreidere labels op de vitrines waren aangebracht. Zaaknummers in oudere reisgidsen kloppen mogelijk niet meer, dus gebruik de onderstaande hoogtepunten als checklist in plaats van als plattegrond.

Kijk naar het gebouw bij het binnenkomen

Stop voordat u naar binnen gaat even bij het bassin voor de ingang. De zalmroze voorgevel van het gebouw is ontworpen door Marcel Dourgnon en voltooid in 1902, en een Latijnse inscriptie boven de grote boogdeur noemt Abbas Hilmi, de kedive die in 1897 de eerste steen legde. Stenen sfinxen en andere grote stukken staan op het voorplein en bij het bassin. Kijk binnen omhoog wanneer u de centrale hal doorkruist: het museum was volgens Al-Monitor een van de eerste gebouwen in het Midden-Oosten met gewapend beton, en de hoge ruimtes waren gepland voor de grote beelden die er nog steeds staan.

Het Narmerpalet

Als u één object wilt zien, laat het dan dit zijn. Het Narmerpalet is een schildvormige plaat van siltsteen van ongeveer 64 cm hoog, in laagreliëf gebeeldhouwd op beide zijden. De Britse archeologen James Quibell en Frederick Green vonden het tijdens het seizoen 1897–98 in Hierakonpolis, in het zuiden van Egypte. De ene zijde toont koning Narmer met de Witte Kroon van Opper-Egypte terwijl hij een vijand neerslaat; de andere zijde toont hem met de Rode Kroon van Neder-Egypte. Veel geleerden lezen erin het beeld van de twee landen onder één koning, een van de vroegste in zijn soort. Anderen zien er een verslag in van de gebeurtenissen van één jaar, of een uiting van de macht van de koning over de chaos. Let op hoeveel van de latere Egyptische kunst hier al aanwezig is: de koning groter afgebeeld dan alle anderen, de valk van Horus, en de taferelen in banden gestapeld. Het ministerie rekent het palet tot de meesterwerken van het museum.

De koningen van de piramiden van Giza

Het ministerie noemt beelden van Choefoe, Chefren en Menkaoera, de drie koningen achter de piramiden van Giza, tot de hoogtepunten van het museum. Dat is een verband dat de moeite waard is als u al onder de piramiden hebt gestaan, want hier ontmoet u de mannen die ze hebben gebouwd. Het ministerie vermeldt niet welke beelden, en sommige stukken uit het Oude Rijk zijn naar het Grand Egyptian Museum gegaan, dus vraag uw gids, of de suppoosten, wat er nu te zien is. Een beroemd stuk om naar uit te kijken is een klein zittend ivoren beeldje van Choefoe, hier in 2023 in zijn vitrine gefotografeerd. Voor de bouwer van de grootste piramide is het een vreemd klein gedenkteken.

De schatten van Psusennes I

Dit is de collectie die nu de bovenverdieping siert. Psusennes I was de derde koning van de 21e dynastie en regeerde in de 11e eeuw v.Chr. vanuit Tanis, een stad in de oostelijke Nijldelta die onder de 21e en 22e dynastieën als hoofdstad van Egypte diende. In februari 1940 vond de Franse egyptoloog Pierre Montet zijn tombe ongeschonden aan. De koning was bijgezet in een binnenste doodskist van zilver met goudinleg, in een tijd waarin zilver in Egypte zeldzamer was dan goud. Zijn masker is van goud, met lapis lazuli en ingelegd glas voor de ogen en wenkbrauwen. Dezelfde koninklijke graven leverden maskers op voor de koningen Amenemope en Shoshenq II, plus een grote hoeveelheid gouden en zilveren sieraden. The National meldde in november 2025 dat deze stukken die van Toetanchamon hadden overvleugeld, en Al-Monitor rekende ze in augustus 2026 tot de topstukken van het museum. Het masker werd hier op 6 november 2025 in zijn vitrine gefotografeerd, nadat GEM was geopend.

De begrafenis van Yuya en Thuya

Yuya en Thuya waren niet van koninklijken bloede, maar hun dochter Tiye huwde Amenhotep III en werd een van de bekendste koninginnen van de 18e dynastie. Hun graf in de Vallei der Koningen, nu genummerd KV46, werd op 5 februari 1905 gevonden door James Quibell, in dienst van de Amerikaanse verzamelaar Theodore Davis. Grafrovers waren er in de oudheid al binnen geweest, toch overleefde veel: in elkaar passende doodskisten, vergulde maskers, canopenkisten, stoelen en bedden, en een strijdwagen in vrijwel perfecte staat. Wikipedia vermeldt dat de collectie in 2018 op de bovenverdieping werd tentoongesteld, en Al-Monitor berichtte in augustus 2026 over voorwerpen uit het graf die te zien waren. Wikipedia's pagina over het Grand Egyptian Museum vermeldt de collectie van Yuya en Thuya eveneens onder de daar getoonde stukken, dus sommige items zijn mogelijk verhuisd. Als één stuk u na aan het hart ligt, informeer dan voor u gaat.

Doodskisten, papyri en de rustiger zalen

Ver van de publiekstrekkers staat de bovenverdieping vol beschilderde houten doodskisten, papyri, amuletten en de kleine voorwerpen van het dagelijks leven. De papyri zijn veelal fragmenten, in het Oudegyptisch, Grieks, Latijn en Arabisch, en de munten komen uit Egypte, Griekenland, Rome en de islamitische wereld. Beneden in de lange galerijen passeert u ook rijen stenen sarcofagen en de antropoïde deksels van doodskisten van priesters en hovelingen. In deze zalen voelt het museum nog steeds zoals zijn tweede directeur, Gaston Maspero, het beschreef: een gebouw waarin elke ruimte wordt benut, als het interieur van een graf of tempel. Neem de tijd om hier rond te dwalen in plaats van van hoogtepunt naar hoogtepunt te haasten.

In de tuin: Mariette en de egyptologen

Voordat u vertrekt, wandelt u even om naar de tuin naast het gebouw. Auguste Mariette, de Franse archeoloog die de Egyptische oudheidkundige dienst en de eerste nationale collectie van het land oprichtte, stierf in 1881 in Caïro. Toen de collectie in 1902 naar deze plek verhuisde, kwam zijn graftombe mee, in overeenstemming met zijn wens om te rusten tussen de voorwerpen die hij had verzameld. Rondom zijn monument staan bustes van egyptologen uit vele landen, onder wie Champollion, Lepsius en Maspero, en de Egyptische geleerden Ahmed Kamal, Selim Hassan en Labib Habachi. Het is een rustige plek, en een van de weinige plaatsen in Caïro die het verhaal vertelt van de mensen die het oude Egypte bestudeerden, in plaats van de farao's zelf.

Een route voor twee tot drie uur

Er is geen enkele juiste volgorde, maar deze vermijdt heen en weer lopen. Hij werkt of je alleen gaat of met een gids.

• Begin op de begane grond en zoek vroeg de Narmer-palet op, terwijl je nog fris bent.
• Loop verder door de grote stenen beeldhouwwerken en let op de koningen uit het Oude Rijk.
• Klim naar de bovenverdieping voor het goud en zilver van Psusennes I en de begrafenis van Yuya en Thuya.
• Neem de tijd tussen de kisten en papyri in de zijkamers.
• Trek vijftien minuten uit voor het graf van Mariette en de bustes in de tuin op je weg naar buiten.

Tijdelijke tentoonstellingen

Het museum gebruikt zijn ruimte voor wisselende tentoonstellingen sinds de grote verhuizingen. Al-Monitor berichtte over een internationale kunsttentoonstelling genaamd From Green Papyrus to Eternal Art, die in december 2025 opende, en een eerdere tentoonstelling over de geuren en parfumproductie van het oude Egypte. Tentoonstellingen komen en gaan, dus check de pagina van het ministerie of vraag bij de ingang wat er te zien is tijdens je bezoek.